Lexique hébreu biblique
Lexique hébreu biblique
אָבָה H14
ʼâbâh
vouloir
Définition BDB intégrale
Définition BDB intégrale
אָבָה vb. être disposé, consentir (cf. assyrien abîtu, commander, Dl W, éthiopien refuser, arabe, id., néjd être disposé So De Jes 3, p. 26; LCB 1880, 817) — Qal (avec לֹא, אַל sauf Is 1:19 Jb 39:9; dans l'Hexateuque rare & seulement JED, y compris Lv 26:21); Pf. אָבָה Ex 10:27 + אָבוּ Ju 19:25 + 7 fois; אָבוּא Is 28:12 (Sta § 31 R. 2; Kö I, 414); Impf. יֹאבֶה Dt 29:19 + 2 fois; 2 ms. juss. תֹּבֵֽא Pr 1:10 (Sta § 143 e 1 nn; Kö I, 578 f) etc.; Pt. אֹבִים Ez 3:7; — être disposé, suivi de l'infinitif avec ל Ex 10:27 + 29 fois; sans ל Dt 2:30 + 8 fois; sujet י׳ Dt 10:10 23:6 29:19 Jos 24:10 2 K 8:19 13:23 24:4 2 Ch 21:7; sujet humain Gn 24:5, 8 Ju 19:10 2 S 2:21 13:25 14:29, 29 23:16, 17 = 1 Ch 11:18, 19 1 Ch 19:19; dans un sens négatif Ex 10:27 Dt 2:30 25:7 Ju 19:25 20:13 2 S 13:14, 16; surtout des Israélites pervers Lv 26:21 Dt 1:26 I S 15:9 Is 28:12 30:9 42:24 Ez 3:7, 7 20:8; sujet animal, רֵּים Jb 39:9; abs. (sans infinitif) 2 S 12:17 1 K 20:8 22:50; cf. Pr 6:35, d'un homme jaloux; sens négatif Ju 11:17 Is 30:15; sens positif I S 22:17 26:23 31:4 = 1 Ch 10:4 2 S 6:10 Pr 1:10; + vb. fin. Is 1:19 (אִם תֹּאבוּ וּשְׁמַעְתֶּם); consentir, céder à, suivi de לַעֲצָתִי Pr 1:30; suivi de l'accusatif תוֹכַחְתִּי v 25 (tous dans un sens négatif)
