Définition dans McClintock & Strong

Daniel Heinrich Arnold

Arnold, Daniel Heinrich

Arnold, Daniel Heinrich, théologien luthérien allemand, naquit le 7 décembre 1706 à Königsberg, où il fit ses études et où, en 1729, il fut nommé professeur de philosophie pratique. En 1732 il devint membre du consistoire et obtint le doctorat en théologie ; l'année suivante il fut nommé professeur de théologie ; en 1734 il fut fait second prédicateur de la cour. En 1763 il fut nommé directeur du Collegium Fridericianum et surintendant des séminaires théologiques lituanien et polonais. En 1772 il devint premier prédicateur de la cour et premier professeur de théologie ; il mourut le 30 juillet 1775. Parmi ses publications nous citons : Diss. de Scopo Epistolæ ad Ephesios (Regiom. 1735) ; Progr. de Acquiescentia Dei in Hominibus ex Luc. ii, 14 (ibid. 1735) ; Progr. de Adamo, Primo Resurrectionis Christi Vate, ex Genes. iii, 20 (ibid. 1736) ; Progr. Celsii, Orobii et Woolsoni Cogitata de eo, quod Christus Redivivus Hostibus suis non apparuit, expendens (ibid. 1741) ; Progr. de eo, quod et cur Christus Redivivus Hostibus suis non apparuerit, Spinozæ aliisque oppositum (ibid. 1742) ; Progr. de Judæis Christo Defectum Eruditiones male Objicientibus ad Jean 7:15 (ibid. 1750). Voir Döring, Die gelehrten Theologen Deutschlands, i, 14 sq. ; Winer, Handbuch der theol. Lit. i, 808, 809. (B. P.)

Source

John McClintock et James Strong, Cyclopaedia of Biblical, Theological, and Ecclesiastical Literature (1867-1894), domaine public ; traduction française À l'ombre du figuier.