Définition dans McClintock & Strong
Nicholas Asclepius (Barbatus)
Asclepius, Nicholas
Asclepius, Nicholas, théologien hessois, surnommé Barbatus, natif de Cassel. Il fut d'abord maître de l'école d'Homberg ; puis professeur à Marbourg, peu après la fondation de cette université. Il mourut le 20 mars 1571. Parmi ses ouvrages : De Antiquo et Profundo Concilio Dei Exegesis tam Pia quam Erudita in Prosam de Divisione Apostolorum Cantari Solitam et ad Puerorum Usum Ostenso Artificio, et ad eorum Gloriam Conscripta, qui in Ministerio Verbi fideliter laborant (Francfort, 1553) ; Periochae Dodecastichae, Summarum singulorum Capitumn, Actorum Apostolicorum a Luca Evangelista Conscriptorum Mira Brevitate, verum multae Eruditionis Recessu Continentes (Marbourg, 1558). Voir Hoefer, Nouv. Biog. Générale, s.v.